Bijgevoegd foto’s van het verrassingsmoment van het Herenkoor. Het Parochiebestuur heeft de heren en dame onverwachts verrast met een toespraak en cadeau t.g.v. hun 225 jarig bestaan.
Beste medeparochianen, lieve mensen,
Beste Pieter,225 jaar geleden kraakten de katholieken uit Druten met een paar Franse soldaten met toestemming van generaal Pichegru de tot dan toe protestantse grote of Ewaldenkerk. Zo begon de katholieke herleving in Maas en Waal. Een gedenkwaardig feit, en een spannend verhaal, dat je met rode oortjes leest. Maar ook met een zekere gêne: Dienen we niet allen dezelfde Heer. Zijn we niet allen uitgenodigd aan dezelfde Tafel?
De herwonnen vrijheid werd groots gevierd. Met Pasen 1795 luidden continu de klokken en het uitbundig gemusiceer drong tot de buitenwereld door. De protestantse koster en de dominee klaagden dat het koor zo hard zong, dat heel Druten het kon horen. En zo weten we iets van het eerste optreden van St.-Caecilia. De heilige Augustinus schijnt ooit gezegd te hebben: “Zingen is twee keer bidden!”, maar de zang belichaamde in dit geval duidelijk meer dan devotie; het was een daad van verzet. Muziek scheidt, maar even zeer geldt dat muziek verbindt, muziek raakt je tot in het diepste van je ziel. De kerk komt zingend tot leven.
225 jaar lang hebben de zangers van St. Caecilia de eucharistievieringen op deze plek met Latijnse en gregoriaanse zang mogen ondersteunen en een sfeer gecreëerd die leidt tot contemplatie en gebed. In die 225 jaar is er veel veranderd. Vroeger moest je twee keer per zondag optreden: de mis en het lof. Door de week waren er gezongen missen. Iedere eerste vrijdag was er een mis ter ere van het Heilig hart, er waren processies. En er was altijd wel wat te regelen met het werk zodat je doordeweeks kon zingen bij huwelijken en begrafenissen. Desnoods in werkkleding. De jeneverfles stond klaar voor de orgeltrapper en het koor. En natuurlijk een sigaar. Veel koorzangers werden lid van vader op zoon. Die traditie is weg, maar wat gebleven is, is de onderlinge band en gezelligheid.
Het koor heeft veel hoogtepunten gekend, met concoursen en gastoptredens. De klokjes in de Mariakapel leggen daar getuigenis van af. Met voortreffelijke dirigenten als Henk Tromp en Peter van Est, die het koor opstuwden tot ongekende hoogte. En nu met Jacqueline van Koolwijk. Jacqueline, schitterend hoe je de mannen op een lijn krijgt. En als ik jou achter het orgel zie, dan denk ik onwillekeurig aan St. Caecilia. Chapeau!
Hoe belangrijk zang is in de eredienst, is goed duidelijk geworden tijdens deze coronapandemie, toen we deze rijke manier om Gods liefde met hart en ziel te beantwoorden moesten missen. We zijn als parochiebestuur André van Dijk, Ad Versteden en jullie kwartet dankbaar hoe zij deze leemte hebben ingevuld. En Pieter, we zijn blij vanaf vandaag jullie weer voltallig in ons midden te hebben. We hopen dat jullie nog lang op deze weg voortgaan.
Voor het kerkjubileum hebben we een voortreffelijke Franse wijn uit de Lange d’Oc– met afbeelding van ons gezamenlijke clublokaal, de Ewaldenkerk. We willen jou als voorzitter van het even oude koor graag de eerste fles aanbieden, en de dirigente en de leden vragen om na afloop van de mis naar de pastorie te gaan, waar een kopje koffie en een verrassing op jullie wacht. Maar niet na een warm applaus voor jullie, en al degenen die in onze parochie zang en muziek verzorgen.
JD
