Dit is de derde keer. Vanochtend kon ik naar de derde verdieping van de mooie Ewaldenkerk klimmen. Aangekomen op de luidzolder,  waar de klokken hangen, was ik toch wel verbaasd. Vrijwel altijd is de klokkenstoel, dat is de constructie waar de klokken inhangen, van hout. De klokkenstoel van de Ewaldenkerk is echter van metaal.

De houten balken van de zolder zijn aan de uiteinden aangetast door vochtinwerking en veroudering. Deze aangetaste uiteinden zijn er nu uitgezaagd en gehakt. Deze uiteinden worden opnieuw weer aangebracht maar niet meer van hout, maar van een mengsel van gewassen zand, grint en vloeibare hars (epoxy).

Op de foto’s kun je zien dat er aan de binnenkant van de ontstane opening tegen de stenen van de buitenmuur eerst boetseerklei is aangebracht, een laagje, om de inwerking van water en aantasting in de toekomst tegen te gaan. De rest van de opening, het nieuw te vormen balkuiteinde, wordt gemaakt van het mengsel:  gewassen zand, grint en epoxy.  Na vermenging van deze drie bestanddelen vormt dit na verharding een stabiel balkuiteinde dat stabiliteit geeft aan de totale balk, zodat deze zijn dragende functie weer jaren kan uitoefenen. Tevens brengt men een ijzeren buis schuin aan in het niet aangetaste deel van de balk en die schuine staaf loopt door in het nieuw aangebrachte stuk.

In de bestaande balk wordt rondom de ijzeren staaf ook vloeibare epoxy aangebracht. Zo ontstaat een degelijke nieuwe balk.

Wel kunnen de eerste dagen ( hoe lang precies weet ik niet) de kerkklokken niet geluid worden, want de klokkenstoel met de zware klokken staat boven op deze balken en bij het luiden van de klokken gaan de balken trillen en wellicht verschuiven.

De toegang tot het kerkgebouw wordt ook gerestaureerd de voegen worden opnieuw gevoegd.

Tot zover.

Met vriendelijke groet,
Ton Rothengatter, fotograaf