Kennismaking met Viola Schrover (38) nieuw parochie-bestuurslid

We ontmoeten Viola in haar mooi ingerichte lichte woning in Nijmegen waar de prachtige gezonde kamerplanten opvallen: “Ik heb de ‘groene vingers’ van mijn zus geleerd”.

Viola is geboren in Den Bosch en verhuisde op 1-jarige leeftijd naar Deventer. Zij komt het parochiebestuur versterken. Haar moeder woont in Deventer waar Viola de basisschool en de middelbare school heeft doorlopen. Haar vader woont in centraal-Israël. Beide ouders zijn van katholieken huize. Haar zus Jeanet is twee jaar geleden overleden. Haar vader is Joods geworden en Viola en haar zus zijn met het geloof opgevoed en later met de Joodse gebruiken en feestdagen zoals het samen vieren van de sabbat, de Joodse rustdag, van vrijdagavond zonsondergang tot zaterdagavond zonsondergang. Deze dag was gevrijwaard van werk en betaling (tevens niet anderen laten werken) en van vuur en licht, dus bijv. geen TV en computer en autorijden. Gebruikelijk was ook om anderen uit te nodigen om samen de sabbat mee te vieren.

Aanvankelijk ging Viola psychologie studeren aan de Radbouduniversiteit in Nijmegen waar ze sinds haar 20^ste woont. Ze was bewogen door mensen en wilde hen bijstaan waar nodig. Voor haar was deze studie echter te technisch voor wat betreft het biologische aspect (focus op de hersenen) en het gedragsmatige. Zij heeft van deze studie de propedeuse behaald maar was toch meer geïnteresseerd in de zielzorg. Vandaar haar overstap naar de studie ‘Religiewetenschappen’ (dit is iets breder dan theologie), met specialisatie/master Geestelijke verzorging (Pastorale vorming) waar ze helemaal op haar plek was. Deze studie heeft zij in 2012 met succes afgerond.

Haar eerste baan als geestelijk verzorger was in een verpleeghuis van Azora in de Achterhoek, vervolgens dezelfde functie in Boxmeer en op dit moment werkt zij in Nuland in Sint Jozefoord waar ongeveer 25 zusters van verschillende congregaties en ordes wonen, samen met de 150 overige bewoners wonen. Samen zo’n 10 jaar werkervaring als geestelijke verzorger.  Ze is er blij mee en vindt het mooi werk. De bewoners en soms ook hun mantelzorgers kunnen op verzoek een 1 op 1-gesprek met haar hebben, maar Viola gaat ook op eigen initiatief of op instigatie van het verzorgend personeel soms praten want hier en daar is er soms toch eenzaamheid. Door alle beperkingen raken mensen steeds meer aan huis gekluisterd. De bewoners vinden het fijn om op verhaal te komen. Bij de voorbereiding op de avondwakes en afscheidsdiensten is er vaak ook contact met de mantelzorgers. Viola kan dit begeleiden en voorgaan in de dienst.  Er is bijna elke dag een eucharistieviering in de kapel. Er zijn verschillende celebranten: een pater van de Franciscanen, van de Spiritijnen en van de Maristen (dit was een tijd lang pater Ad Blommerde), een wereldheer, een broeder en nog een aantal invallers. Viola gaat ook op bijzondere dagen met de paters mee voor. De katholieke tradities worden in ere gehouden. Er komen ook bezoekers van buitenaf naar de mis in Jozefoord.

Een aantal jaren na de studie is Viola in 2017 katholiek geworden. “Ik ben nog een verse katholiek”.  De studie, haar Joodse achtergrond en een moeilijke periode in haar leven, hebben samen hiertoe geleid. Viola werd voorbereid door een ex-collega van de stage voor geestelijk verzorger bij het CWZ. Deze priester, Grzegorz Cetera heeft haar gedoopt. Het was doop, communie en vormsel in één viering in het Stiltecentrum van het CWZ in aanwezigheid van haar moeder en peettante. Een studiegenoot is een aantal jaren na de studie eveneens katholiek geworden.

Viola is heel dankbaar uit de moeilijke periode gekomen. “De heilige Geest heeft mij daarin geholpen. Ik voel me gedragen door het geloof in en de nabijheid van een persoonlijke God, van Jezus die ons nabij wil zijn. Ik ging me daar toen meer in verdiepen en heb (naast de mooie standaard-gebeden) leren bidden in persoonlijk zin. Dat vind ik ook mooi om door te geven aan de bewoners. Ik vraag soms: zal ik hardop voor u bidden en welke intenties kan ik daarbij voor u meenemen? Ik laat me dan leiden door de heilige Geest en dan komt er altijd een mooi gebed uit. Ik ben dankbaar voor die moeilijke tijd want ik kan me daardoor in mijn werk beter inleven in de mensen, je kunt daardoor beter resoneren met de problemen van een ander, die ander voelt dan dat je heel nabij bent”.

In haar zoektocht naar een kerk om graag naartoe te gaan, kwam ze in contact met de vorige pastoor van Druten, pastoor Jos Hermans. Vanaf toen is zij de mis in de Ewaldenkerk steeds vaker gaan bijwonen, vervolgens ook onder huidige pastoor Pieter Zimmermann.

Viola heeft zich bereid verklaard het parochiebestuur te komen versterken toen ze vernam dat daar behoefte aan is. We zijn haar daar dankbaar voor.

Naast haar werk wandelt Viola graag in de natuur en volgt zij danslessen (Braziliaanse dans). En ze leest graag, momenteel ‘De Verloren Zoon’ van Henri Nouwen. Tevens is ze betrokken bij de organisatie voor de Nicolaasacademie in Amsterdam (naast de Agneskerk), een katholieke intellectuele academie waarvoor er sprekers worden uitgenodigd.