Vrienden,

De meest vreugdevolle tijd van het jaar, de Paastijd, staat op het punt om tot een hoogtepunt te komen in het hoogfeest van Pinksteren, maar voordat het zover is vieren we eerst nog dat andere prachtige feest van Hemelvaart. Hemelvaart en Pinksteren zijn nauw met elkaar verbonden. Met Hemelvaart vieren we dat Jezus terug gaat naar zijn Vader in de hemel, om daar de rechtmatige plaats in te nemen aan Zijn rechterhand. Je zou kunnen zeggen dat met Hemelvaart Jezus eindelijk weer thuis komt waar Hij hoort te zijn. Op aarde was Hij namelijk alleen maar aanspreekbaar voor een kleine groep mensen in Israël, nu echter is Hij gezeten op zijn hemelse troon aanspreekbaar voor de hele mensheid.

Negen dagen na Hemelvaart vieren we Pinksteren. In de tijd tussen deze twee grote feesten baden Maria en de Apostelen destijds de eerste noveen die de Kerk ooit heeft gebeden. Een noveen is een gebed dat je negen dagen blijft herhalen en in het geval van Pinksteren wordt er dan negen dagen gebeden om de komst van het vuur van de heilige Geest, die alle angst en twijfel weg zal nemen.

Met het feest van Pinksteren vieren we de geboorte van onze dierbare Kerk en heten we de heilige Geest welkom in ons midden. Vaak valt de viering van Pinksteren in de meimaand. Dat is erg mooi, want de meimaand is de maand van Maria. Zij wordt wel genoemd de Bruid van de heilige Geest van God. Maria is de zuivere tempel van Gods genade en als we tot haar bidden dan weten we zeker dat de H. Geest erg dicht in de buurt is. De H. Louis-Marie Grignion de Montfort noemt devotie tot de h. Maagd treffend zelfs “de eenvoudigste en zekerste weg naar de hemel”. Hoe meer we ons in gebed richten tot het liefdevolle hart van Maria, hoe meer we zullen groeien in eenheid met de heilige Geest van God, want de twee zijn onafscheidelijke metgezellen tot in eeuwigheid.

In de meimaand zullen we weer in alle kapellen van onze parochie de Rozenkrans gaan bidden. Dit is niet alleen een mooi gebruik, maar het is ook erg hard nodig. Maria zegt in 1917, wanneer Ze verschijnt aan drie herderskindjes in Fátima, dat het meest probate middel om oorlogen te voorkomen of te stoppen het bidden van de Rozenkrans is. We staan daar misschien niet zo vaak bij stil, maar het bidden van de Rozenkrans is meer dan alleen maar een oude stoffige traditie. Het bidden van de Rozenkrans heeft er volgens Maria voor gezorgd dat de Eerste Wereldoorlog is geëindigd. Ook nu is de dreiging van oorlog in de wereld heel reëel. Daarom zouden we de aansporing van onze Moeder in de hemel opnieuw ter harte mogen nemen, door dit oude “wapen van vrede” weer ter hand te nemen en de hemel te bestormen met onze gebeden. Hopelijk kunnen we op deze manier de harten van de wereldleiders in beweging brengen en zorgen dat ook zij open gaan staan voor de komst van de heilige Geest van God. We zullen in de kapellen van onze parochie bidden dat de oorlogen stoppen en er een nieuw Pinksteren aanbreekt. Bid u met ons mee?

Ik wens u namens het parochiebestuur en alle vrijwilligers van de parochie nu al een zalig Pinksterfeest toe!