Zaterdagavond 23 november 2024 te beginnen met de mis van 19.00 uur in Horssen vierde het Horssense kerkkoor o.l.v. dirigent-organist André van Dijk z’n jaarlijkse Caeciliafeest in dorpshuis De Horst.

De heilige Caecilia werd in de late middeleeuwen de patroonheilige van muzikanten. Ontelbare muziekverenigingen werden naar haar genoemd en talloze composities aan haar opgedragen.

Drie jubilarissen

Dit jaar was er veel reden tot feestvieren want het koor had maar liefst drie jubilarissen. André hield tijdens de feestavond na de mis een toespraak en vertelde over elk van hen:

Eef Corbeek komt al 25 jaar trouw elke week vanuit Druten gereden om bij ons te zingen.

Hij zingt graag, en doet dat steeds met veel enthousiasme. Hij houdt zeer zeker ook van grapjes. Regelmatig is het lekker lachen met hem.

Gerrie van Rossum: enthousiaste sopraan. Is altijd van de partij. Ze zingt al 40 jaar bij ons koor. Dat doet ze erg graag. Zorgt ook vaak voor een leuk liedje voor de jubilaris.

Zorgt voor koffie bij div. werkzaamheden: kerkhof schoonmaken; verzorgen van het plantsoen bij ons monument.

Thea van Beuningen, de oudste van het hele stel: 95 jaar. Zij zingt al 50 jaar bij ons kerkkoor haar sopraan partij. Komt, als het weer het toelaat, nog met de rollator naar de repetitie. Ze wil eigenlijk elke dag een rondje lopen….binnen zitten vindt ze echt niks.

Haar grootste wens: het gouden jubileum bereiken…!!! Daar heeft ze echt naar toe geleefd.

Aansluitend aan de mis van 19.00 uur ontvingen de drie jubilarissen uit handen van pastoor Pieter Zimmermann hun welverdiende onderscheidingen.

Tijdens de gezellige feestavond in Dorpshuis De Horst zingt het Horssense Kerkkoor een lied voor de drie jubilarissen waarvan de tekst is geschreven door een van de zangeressen. André begeleidt op de accordeon.

Tweeëntwintig november is de feestdag van de heilige Caecilia.

Caecilia leefde volgens de overlevering in de 2de of 3de eeuw in Rome. Als jong meisje legde ze, als teken van verbondenheid met Christus, de gelofte van maagdelijkheid af. Niettemin werd ze uitgehuwelijkt, aan de ongelovige Valerianus. Tijdens de huwelijksdienst zong Caecilia in zichzelf een lied aan God, met de vraag haar kuisheid te bewaren. En net toen de bruidsmuziek begon te spelen, fluisterde ze haar bruidegom haar vrome voornemen in het oor.

Haar dood

Caecilia wist Valerianus en diens broer Tibertius te bekeren tot het christelijke geloof. Samen hielpen ze families van christenen, die toen door de keizer van Rome werden vervolgd. De broers werden hiervoor gevangen genomen en onthoofd, Caecilia wachtte een even gruwelijk lot: ze werd in een bad kokend water gezet, maar dat overleefde ze. Volgens de overlevering bleef ze zelfs onophoudelijk zingen. Ook de poging om haar te doden met een nekslag slaagde niet. Uiteindelijk stierf Caecilia drie dagen later aan haar verwondingen.

Paus Paschalis I liet haar lichaam in 821 overbrengen naar de huidige Sint-Caeciliabasiliek in de Romeinse wijk Trastevere.

Het standbeeld

Onder het hoofdaltaar van de basiliek bevindt zich het beroemde beeld van de liggende Sint-Caecilia, gemaakt door Stefano Maderno (1575-1636). Hij maakte het beeld naar hoe Caecilia werd aangetroffen toen in 1599 haar graf werd geopend: vrijwel ongeschonden maar met diepe snijwonden in de hals.